Είναι όμορφο να βλέπεις άθωα μάτια με όλη τους τη θλίψη,
Να νιώθεις τα ελαττώματα..
να ουρλιάζεις στ’ όνομά τους..
Είναι ωραιό να γελάς ασυναίσθητα όταν βλέπεις τον άλλον να χασμουριέται.
Είναι παρανοικά ωραίο να θες να φιλήσεις την οθόνη..
να τη γεμίσεις σάλια, να εύχεσαι να πάθεις ηλεκτροπληξία..
Είναι αγώνας δρόμου με το νου σου, να προσπαθείς να κάνεις τα χιλιόμετρα πόντους + να παρακαλάς να αγγίξεις με 1 βήμα σου το κορίτσι που θες.
Να βλέπεις τις γωνίες του προσώπου της, να κολλάει η σύνδεση + να πιάνεται στη πιο εύθραστη στιγμή της..
Να ξέρεις ελάχιστα γι’ αυτή αλλά να φαντάζεσαι εκατομμύρια,
+ να νιώθεις εκείνη τη στιγμή τόσο αφελής, + όλα να δείχνουν πως είσαι αφελής. Κάποιοι να βροντοφωνάζουν ακόμα + αυτή, πόσο απελπισμένη είσαι για να κάνεις κάτι τέτοιο ή να νιώθεις έτσι.
Είναι ωραίο να μη ξέρεις + να θες να κάνεις την υπέρβαση μόνο + μόνο επειδή
τα χείλη της είναι η γέφυρα των ψευδαισθήσεων σου..
