Πεμπτουσία μιας ιλαρής κατάνυξης παροδικών καταχρήσεων με σκοπό τη λήθη.

                      Αναδιοργάνωση.

Τα 11 υστερικά λεπτά της πατησίων.

Η στάθμευση στον πεζόδρομο του πορνείου με άδεια + ξέρω πως λίγα λεπτά έμειναν να ανοίξω τα πόδια + το στόμα με το χαμόγελο πλατυ.

Αυτοβαπτισμένοι διοικητές μαστιγώνουν τη σάρκα + το μυαλό μου. Ξερνάν  τα χαμένα όνειρα τους στη μάπα μου, το τρυπάνι των πεποιθήσεων τους το μπήγουν σαδιστικά μέσα μου, όλο + πιο βαθιά. Φαίνεται να αρέσκονται σ’ αυτό το “όλο πιο βαθιά”, ακόμα πιο βαθιά. Αυτό ονομάζεται απόδειξη υπεροχής.

-         πιο ανοιχτά τα πόδια, πιο ψηλά!

-         Μα δεν μπορώ άλλο δεν έχω καλά ανοίγματα + η δισκοπάθεια μου με παιδέυει.

-         Τι είπες;;!! πάρε μου μια πίπα για να βουλώσω το γαμημένο σου στομα.

-         Εσυ!! Έλα εδώ.. ναι εσύ, εσύ.. τι με κοιτάς έτσι με μπουκωμένο το στόμα; Έλα τώρα εδώ. Τώρα είπα!!

-         Μάλιστα.

-         Γλύψε μου τη γόβα, ύστερα σκάσε + πούλα.  Δεν με νοιάζει τι θα πουλήσεις αλλά πούλα. Πούλα + την ψυχή σου 9,99 το κομμάτι.  Δεν με νιάζει τι θα κάνεις. Θέλω να υπάρχει κόσμος εδώ, κίνηση, να αγοράζουν συνέχεια. Θέλω χρήματα πολλά χρήματα, θέλω να κολυμπάω στο χρήμα, να σκουπίζω τα σκατά μου με διακοσάευρα + ναι ! φυσικά θέλω δόξα! +τώρα άρχισε να πουλάς.

-         Μάλιστα Κυρία.

Η ταμειακή δουλεύει ασταμάτητα, ακούγεται ο χορός των κερμάτων

+ο τροχός της μηχανής του κιμά γυρίζει ασταμάτητα. Πουλάμε κρέας. Κόβουμε λίγο απ΄ το μπούτι μας, λίγο απ΄ τη κοιλιά μας. (κάποιοι μας ζητάνε να τους δώσουμε τη δίαιτα που ακολουθούμε «μα κρατιέστε σε καταπληκτική φόρμα! Πώς τα καταφέρνετε;!» σιγά – σιγά η σάρκα εξαφανίζεται. Σκελετωμένοι υπάλληλοι. Εξαιρετική εξυπηρέτηση, όλοι έχουν να το λένε άλλωστε.

-         Καλημέρα σας.  Παρακαλώ μήπως θα θέλατε λίγο απ’ τη ψυχή μου; 9,99€ το κομμάτι. Είναι η τυχερή σας μέρα! Μόνο για σήμερα υπάρχει έκπτωση σ’ αυτό το κομμάτι. Τώρα μόνο με 6,99€! Σας παρακαλώ αγοράστε τη ψυχή μου. Λοιπόν σας την δίνω δωρεάν σας παρακαλώ είναι καλό κομμάτι εμπιστευτείτε με.

Ο πελάτης φεύγει αδιάφορος.

Τώρα ξέρω πως θα κερδίσει άλλος τον τίτλο «ο υπάλληλος του μήνα».


(στην εκκολαπτόμενη κλέφτρα της σκουέρ οφ αμέρικα)

Είναι αυτή η ώρα που γυρνάς μέσα μου

Στα κύτταρα , στο αίμα , στα νεύρα

Κάθε τι συναρμολογείτε βάσει εσένα

Κάθε τι υπάρχει + λειτουργεί για σένα

Είναι αυτή η ώρα που μόνη πατώ τα πλήκτρα

Που συμβαδίζω με τις φαντασιώσεις + η λογική ξαφνικά με χαστουκίζει

Που γεμίζω χαρές + μου τις εξαφανίζει μονομιάς η ώρα

Η ώρα  που μου θυμίζει το άδειο μου κρεβάτι.

Φτιάχνω τα μαλλιά μου

Άδικος κόπος,

τα μάτια σου μακριά,

χιλιόμετρα, σταγονόμετρα, όλα τα μέτρα + τα σταθμά εκλείπουν

Είναι αυτή η ώρα που το ποτήρι έχει μείνει μισό

Που δεν μπορώ να πιω, ούτε  να μη πιω

Γιατί βαρέθηκα να γυρίζω σβούρες το γυαλί μήπως + σε βρω,

γιατί τα κόκκινα κύμματα παρακαλώ να σε φέρουν κοντά μου.

Γιατί τα κόκκινα κύμματα παρακαλώ να μη σε φέρουν κοντά μου,

αλλά πάντα να ‘σαι κοντά στα όνειρα μου

Να λυτρωθώ μαζί τους

με τα φαντάσματα των ναυπηγίων

στις 7 το πρωί

εκείνη την ώρα που τα σκυλιά λυσσάνε για λίγη τροφή + 1 χάδι

εκείνη την ώρα που εγώ λυσσάω για λίγη “τροφή” + 1 χάδι.

Κάθε εργάτης που χάνεται, πέφτει + κρατώ το όνειρό σου .

Βάλσαμο η ανάσα σου τη κρατώ σα φυλαχτό

κάτω απ’το μαξιλάρι μου

εκεί, στα καλά κρυμμένα όνειρα

τα κορμιά που αγγίζουν τα διυλιστήρια

μες στη ζωή φτιαγμένα, διαλυμένα,

για τη ζωή φτιαγμένα, κατεστραμένα.

Υγρασία στα δέρματα των ποιητών, γεμάτοι υπεροψία.

Κοντέυει Νοέμβρης

καθημερινά το μπακίρι 20 ευρώ το κιλό

να ψάχνεις στα σκουπίδια για λίγα γραμμάρια

αυτές οι ζωές που με στουπί + κρότο γεμίζουν νοερά

μικρούς αντάρτες, όνειρα παλαιών γενεών

επί γενεές γενεών

ζωές γεμάτες πράσινο + μεγάλα πεζοδρόμια..

τα μεγάλα πεζοδρόμια του εξωτερικού που περπατάς μακριά μου.

ξέρω πως τις όμορφες γυναίκες της φυλής, τα ηλεκτρονικά καρδιοχτύπια της κάνιγγος, τα ψαχτήρια της ομόνοιας,

τα μηδαμινά πλακόστρωτα θα τα περπατώ για να υπάρχω,

Για να υπάρχω + να σου λέω πόσο όμορφα είναι εδώ μακριά σου.

Γιατί για σένα γίνονται όλα

το αποφασισα..
θα αγορασω εισιτηριο..
το πολυ πολυ να πεθανω στη διαδρομη..

Διαφορετικά "ποιήσει" ο καθείς

Ανομολόγητες οι πρακτικές του

Βεβαρημένες οι συνειδήσεις

Καθώς τα στεγνά μαξιλάρια φιλούμε

Πριν τα νύχια αδρανή υπάρξουν

από το συνεχές γράπωμα της σύνηθης ταραχής - ενοχής

του φιλάσθενου και υποτακτικού τομαριού μας.

Αγαπη

Αγαπη

Αγαπη

Έχουμε βάλει τη σαλιάρα μας

Είμαστε έτοιμοι με μαχαίρια + πιρούνια

Την πετσέτα στα πόδια ισιώνουμε.

Αγαπη

Αγαπη

Την ζητάμε + μας τρέχουν τα σάλια

Τρέχουν παντού

Κάποιοι γεμίζουν δάκρυα τα δωμάτια τους στα σκοτεινά

Ποτίζουν οι τοίχοι τους από αγγέλων πόθο

+ μεις κάθε μέρα που περνά

σαν μανιακοί ουρλιάζουμε “ΑΓΑΠΗ”

ξέρουμε πολύ καλά όμως..

γνωρίζουμε την κάθε μας υποχθόνια κίνηση

+ ας τα νύχια μας,

τις νύχτες τα μαξιλάρια τρυπάν

πούπουλα γεμάτοι στο στόμα + στη καρδιά

πάλι θα ακονίσουμε τους κυνόδοντες όταν θα’ρθει,

και το γεύμα σίγουρα θα είναι πλουσιοπάροχο

όσο για την χώνευση

κάποιοι προνοούν πριν καλά καλά μπει το φαγητό στο πιάτο.

την τελευταια νυχτα ανοιξες τις πορτες της καρδιας σου
να βγουν με φορα οι επιθυμιες σου
παρεα με τα δεκανικια του οινοπνευματος.
μπλεχτηκαμε στο νερο που καιει + ξεραμε καλα πως σε 4 ωρες θα πεταξεις μακρια.
το τολμησες ομως. + εγω το δεχτηκα.
τα πιο εντονα, καυτα φιλια, του ποθου τα φιλια,
της γνωριμιας, της καυλας, του ερωτα,
τα φιλια στο μαγουλο, τα παιγχνιδιαρικα φιλια,
της αλκοολης φιλια
ολα τα φιλια μας αποχαιρετιστηρια ηταν..
+νιωθω πως σερνεις μια ινα του νεου σου παρελθοντος στη καινουρια σου αρχη.
αφου ηθελες να κανεις μια απολυτως νεα αρχη γιατι με σερνεις αραγε μαζι σου;
+τωρα ο ερωτας μου ειναι η αναμονη των εισερχομενων.
τωρα σαν αφελεις εφηβες στελνουμε διαδικτυακες καρτποσταλ
μεχρι να κουραστουμε
μεχρι να ξεχαστουμε
ποσος μαζοχισμος..

+ ας μην είναι κλεμμένο το ποδήλατο

Σήμερα καθαίρεσα τη φαντασία,
Την κατατόπισα για τις ανάγκες και τις προθέσεις.
Ούρλιαζε σαν βιασμένη παρθένα για τα λάθη της,
Ήξερε πως ήμουν αρκέτα πληγωμένη και πως δεν θ’ άκουγα λέξη.
Και όμως συνέχιζε να βρίζει λυσσασμένα και να μοιρολογεί για το μολυσμένο βύζεμα της νιότης της. Τότε που τα αγρίμια της καθημερινότητας ξεψυχισμένα δίνανε χρυσές βελόνες ταξιδιάρικες στη μνήμη της λογικής. Τότε που έχασε την αθωότητα της για λίγες σταγόνες νοησιοκρατίας.
Δεν μου μιλά.
Με κοιτά αποχαυνωμένη.
Η μοναξιά της αγγίζει την παράνοια με λυγδιασμένα δάχτυλα γεμάτα πόθο.
Τις κοιτάζει και τις δυό και νιώθει σύγχυση και σιχασιά.
Ξέρει πως παραμέλησε την κάθαρση της. Ζει στο εγώ της χωρίς αυτό.
Με κοιτά σα να είμαι η μοναδική της λύτρωση.
Κλείνουμε ραντεβού για να μου πει τη λύπη της και γω απο συμπόνια την ακούω, αλλά σκέφτομαι ένα όμορφο κορίτσι να τριγυρνά με το ποδήλατο της ανέμελα.. Αυτό λείπει από τη φαντασία.. ένα ποδήλατο να τριγυρνά..
αυτό θα της πω αύριο που θα βγούμε για καφέ.. έχει εκπτώσεις ακόμα και ίσως αυτό τη κάνει να νιώσει καλύτερα..

Δεν έχει μείνει τίποτα που να μου θυμίζει πρωτόγονο ρομαντισμό.
Αθωότητα.
Ομορφιά.
Χωρίς δεύτερες σκέψεις, μόνο τότε υπάρχει ομορφιά.
Όταν μπαίνουν στη μέση μοιρογνωμόνια, χάρακες, λογάριθμοι, παρενθέσεις, παραθέσεις, μεταφορές + υποθέσεις τότε μόνο όμορφα δεν είναι.
Τότε φαντάζει εμπόριο. Τότε φαντάζει επιχειρηματικό προσχέδιο. Παίρνω – δίνω , δίνω 3 , παίρνω 13 γιατί προχθές έδωσα 8 , + 2 με τους σημερινούς τόκους.
Μου πήρες τον έρωτα + μου τον έκανες βιομηχανοποιημένο κομφετί.
Μια παραζάλη. Λείπει η πίστη, η μαγεία.
Όσο για το ιδανικό.. δεν περίμενα πολλά (αν + μπορώ να πω πως σε φάσεις πίστεψα πως θα είναι μεγάλος αυτός ο έρωτας.. μα πόσο αδιόρθωτη..) αλλά + τα λίγα είναι για τα πανηγύρια. Τσαρλατάνος να ’μαι εγω; Ή εμποράκος;
+ αυτή τη φορά δεν θα σου πω τι προτιμάς. Γιατί + αυτό το χαλί + η πριγκιπική διάθεση πάρθηκαν με όλα τ’άλλα.
Γαμήσι με παιδεία το ονομάζω εγώ.

Το στομάχι μου διαλύεται σιγά-σιγά, σαν καυτό μέταλλο το νιώθω να μου καίει τα σωθικά. Τα διπλάνα όργανα αχρηστεύνται + το μυαλό μου παραληρεί. Είναι αυτή η σχέση που έχω με τον υδράργυρο. Μετάξυ έρωτος + μίσους κόκκινες ταμπέλες να διακόπτουν το στροβίλισμα για να αντέξεις τις επιπτώσεις.
Πως οι κινήσεις των άλλων , η στάση των κινήσεων, η κινητική στασιμότητα στη στάση της κίνησής τους για τάση + στάση μπορεί να καταβροχθίσουν το εγώ σου.
Γιατί περί «εγώ» πρόκειται.
Ή «εμείς».
+ όταν από την αρχή δεν πιστεύεις πως μπορείς να υπάρξεις σαν «εμείς» + οι μεταβλητές αλλάζουν για να σε διαμορφώσουν + να διαποτίσουν το εσωτερικό σου περίβλημα με άλλες αισθήσεις + όχι παραισθήσεις. Αλλάζουν τα δεδομένα.
Το θέμα είναι πως ήρθε ο βασιλιάς + είδε το κάστρο του ερειπωμένο + μισογκρεμισμένο. Πριν καιρό γινόντουσαν χοροί + γλέντια σε τούτο το τόπο.
Τωρα ξηρασία + υγρασία που κολλά στο δέρμα + σου τη σπάει.

Μόλις είδα τη φωτογραφία που είχα βγάλει πριν μέρες για να ικανοποιήσω το φετίχ μου.
και τα παπούτσια είναι ίδια με αυτά που είδα στο χωλ του σπιτιού.
οπότε..είναι.
είμαι λιγάκι βλακάκος. να με συμπαθά ο εαυτός μου.
απλά να με συμπαθά.

είναι δεν είναι είναι δεν είναι είναι δεν είναι είναι δεν είναι είναι δεν είναι είναι δεν είναι είναι δεν είναι είναι δεν είναι είναι δεν είναι είναι δεν είναι είναι δεν είναι είναι δεν είναι είναι δεν είναι είναι δεν είναι

Γέμισα τις μπαταρίες,
με έβαλα στη πρίζα,
ηλεκτρόνια
+τρίπτυχοι παρανομαστές.
+ τρέχω μέχρι να ματώσουν τα μέλη μου,
να φαγωθούν τα δεκανίκια.
Να φαγωθούν λέω.
+ το ξαναλέω.
Να φαγωθούν που να πάρει ο διάολος.
Ο λαβύρινθος του ηλεκτρονικού δάσους
όλα τα δέντρα να καίγονται
Τα τσιπ πήραν φωτιά
+ συ..
εσύ λέω
αλλά
δεν θα το ξαναπώ
+εσύ ρίχνεις συνέχεια νερό να με αποτελειώσεις.

δεν ηθελα να τραγουδησω ψες
να παιξω αυτο το παιγχνιδι
με αποκαλεσα
ξενερωτη
για να εγκαταλειψει τη προσπαθεια
μα γιατι τοσος κοπος;
μαλλον ειναι θεμα χρονου
προσπαθεις να τον γεμισεις + να γαμησεις για να γαμησεις
υπερβολη
ανωτεροτητα
ανεση
αιρκοντισιον
καλοκαιρινες διακοπες για παντα
ξυρισμενα κεφαλια
ομορφα ημιξυρισμενα κεφαλια
μα.. δεν μπορουν ολοι να τραγουδουν
καποιοι
πρεπει πρεπει πρεπει πρεπει πρεπει
να ακουνε
τους στιχους τη μελωδια
το περπατημα των περαστικων
διπλα στο βρωμικο κρασπεδο
τον αντιλαλο των βηματων της κατσαριδας που ενω πινεις την μπυρα σου
δεν εχεις παρει χαμπαρι τιποτα.
τραγουδας. καλο + αυτο.
καλα ομως ειναι + τα υπομονετικα αφτια σωστα;
η μηπως να γλυψω πιο αυστηρα τη φραντζα μου;
τι λες; μηπως θα κοβοντουσαν τα τραγουδια + οι χαρες τοτε;
πρεπει καποιος να αρχισει το κεντημα.
οταν εφυγα ευχηθηκα να εχουν
"1 ομορφο βραδυ"
+ η απαντηση : "ειδες που δεν εισαι τοσο ξενερωτη;; το ξερα!!"

αν ηξερα πως ειναι τοσο ευκολο να χυσει απο χαρα
θα εριχνα καμια νοτα.
ευχαριστιεμαι με τη χαρα των αλλων μη νομιζεις..

Να κυλα σαν καυτο μεταλλο
Αναμεσα στις ινες του κορμιου μου
Στα κυτταρα που εχουν απομεινει τα τελευταια λεπτα πριν τον γηινο αποχωρισμο.
Στα σκαλοπατια που αγγιζουν το ουρανο
Νεον αναβοσβηνουν μπρος στη τεραστια διαφημιση ντιουρεκς
Να κυλα σαν καυτο μεταλλο η θεληση μου για φονικο.
Σημερα θελω να σε δω να πεθαινεις
Τα νεκρα σου χειλη
Το παγωμενο σου κορμι.
Αραγε θα θελω να σε γαμησω το ιδιο;
Η δυναμη του ερωτα ποσο θα αγγιχθει;
Αναλιωτη θα μεινει ή θα εξαφανισθει;
Βλεπω ολους τους προηγουμενους ερωτες μεσα απο το σπασμενο τζαμι.
Κοβεται το μισο μου ματι. Και το αλλο μισο τυφλο απο ερωτα.
Σε λιγο θα τους εχει καλυψει το αιμα.
Οχι το δικο μου αιμα.
Σε λιγα λεπτα θα ερθω κοντα σου
Και ισως φαμε ποπ κορν και δουμε παντρεμενοι με παιδια.

5 και 49 τελευταία λεπτά

Ασάλευτη η θάλασσα

Και ο Ουρανός εξαφανισμένος.

4.18 η ώρα που σκέφτομαι μακρινά μέρη και δεν μπορώ να αγγίξω με τα δάχτυλα μου.
Θυμάμαι χείλη να στήνουν παγίδες στο χρόνο.
Σαν γέρικο σκυλί ο χρόνος να παραδίνεται εντέλει στην αιώνια σάρκα της γης.
Η ροή των στοιχείων υπάρχει περνώντας το κατώφλι της πραγματικότητας που διοικώ.
Πέρα από τη μελλοθάνατη σύζευξη,
την γραμμική αλληλουχία μιας οργασμικής παρανόησης των «θέλω» και των «πρέπει» μου.
Προσπαθώ να δω την θάλασσα που έχεις πλάι σου.
Τα κοχύλια αργοπεθαίνουν στα αυτιά μου λόγω κώφωσης.

"εχεις μπει στα ονειρα μου για τα καλα.."
οπως λεει + το τραγουδι..
σκεφτομαι τις διαμετρους μας
τις αποστασεις + τους ομοκεντρους κυκλους
+ ποιος ειναι ο στοχος
+ αν ποτε χτυπηθει ποιο θα ειναι το αποτελεσμα
το αποτελεσμα ειναι μια κατασκευασμενη λεξη.
+γω δεν θελω τετοιες λεξεις για σενα.
εισαι πολυ ομορφη μεσα-εξω για να υπαρχουν τεχνικες + τεχνασματα γυρω σου.
Αν παλι εσυ θες τεχνικες για τους ερωτες σου η τα γαμησια σου
τοτε θα πρεπει να αποχωρησω.
γιατι το μυαλο μου εχει παρει φωτια
γιατι παραμιλω στο υπνο-ξυπνιο μου
+ξερω πως φταις εσυ + ας μην εχεις κανει τιποτα απολα αυτα
εσυ μαλλον θες 7 γαμησια στη σειρα.
+γω φυσικα θα στα δωσω
αλλα μετα θα σκεφτω ποσο μα ποσο γαμημενα αναλωσιμοι ειμαστε.
+ουτε λογος να τρεξουν τα σαλια μου στο μαξιλαρι σου.

βια, σεξ, + ροκ εν ρολ.
περπατησα πολλες φορες στο δαπεδο με γυμνα τα πελματα μου
+δεν το ηθελα καθολου
διοτι μισω τη γηινη καταληξη
μισω το εδαφος, τη μαζα του, τη φυση ως φυσικη.
+αν υποθεσω πως η φυση μας ειναι μια, τοτε να παω να πνιγω.
+θα μου αξιζει. ωω ναι θα μου αξιζει!
σμπαραλια το υδροκυανιο του νου μου
εξανεμιζεται + σπαει τις καρδιες των βεβηλων
τις μεταποιει σε νεφη πικραμυγδαλων
βουλιαζω μπαλωμενη + πνιγμενη στα 2 δευτερολεπτα
συνυπαρχω με το τελος μου.
το τελος της ματαιοδοξιας μου. δεν ειμαι τιποτα.
ποτε δεν θα γινω τιποτα.
οπως ειπα δ-ε-ν ειμαι τιποτα.
+ οπως προειπα το τελος της ματαιοδοξιας μου ειναι κοντα.
τοσο μα τοσο κοντα.. (μα που βρισκεται το κοντα; μηπως στο τελος του ωκεανου;)
διαφανα τα πλευρα μου
+ οι πλευρες μου ημισκληρες
εχω 17 δευτερολεπτα για να κλεισω αυτη τη βλακεια
+αν αρχισω απο τωρα να μετρω
το μονο σιγουρο ειναι πως θα μεινω εδω.

Σκεφτόμουν το ανήλικο κορίτσι
στη πίσω αυλή διστακτικά να κοιτάζει,
κρύβεται από ανθρώπου μάτι
έχει άγνοια για το τι θέλει να κάνει,
μα.. θέλει πολύ + το σώμα της την αναγκάζει.
Ξέρει πως είναι κακό
+ η μητέρα της συνέχεια της φωνάζει + την χτυπά στα όμορφα ροδαλά της χεράκια.
Σκέφτομαι το ανήλικο κορίτσι..
Το σώμα μου αντιδρά
Ξέρω πως είναι κακό.
Έτσι λένε..
Σας ορκίζομαι μόνο να κοιτάζω θέλω + η φαντασία μου θα κάνει όλη τη δουλειά. Αναγκαστικά η φαντασία μου εξεγειρεται.
Άλλωστε δεν εχω άλλη επιλογή, ούτε αντοχές έχω να πηγαίνω σε δημόσια πάρκα, ή σε δημοτικά σχολεία.
Τα ορφανοτροφεία βέβαια είναι μια καλή επιλογή, υπάρχουν περισσότερες πιθανότητες να πάρω 1 φιλί + να δώσω 1 χάδι στο τροφαντό μαγουλάκι του.
Αλλά.. δυστυχώς τα ορφανοτροφεία είναι μακρυά. Μακρυά από μένα + τόσο κοντά.. Να πάρει!
Το κορίτσι κάθεται στην αυλή, εκεί, κάτω από το δέντρο σε ένα στενό των εξαρχείων..
διστακτικά βάζει το χεράκι της για να χαιδέψει την αγνή της ήβη.
+γω με μία ήβη κοντά στο στόμα για να δροσίζομαι.
Ο απαγορευμένος αυνανισμός.
Θα θέλα να πάω να της φιλήσω το χεράκι + να της πω "ευχαριστώ".
Το σπέρμα του χριστιανού ηθικολόγου προπάππου μου θα αλοίφει το μυαλό πολλών γενεών, θα καταπιέζει, φοβίζει, βασανίζει, ενοχοποιεί.
Γι' αυτό, ας μπούμε όλοι στις ντουλάπες
για να χύσουμε με μια κατα-πληκτική μαλακία.

Στο πατρικό σπίτι
Τα κρυστάλινα ποτήρια της τραπεζαρίας
ηχούν τις πνοές των πεθαμένων, τις κραυγές ξεθωριασμένων αναμνήσεων.

Στο πατρικό σπίτι
Τα τραπεζομάντηλα κιτρίνισαν
Το αποτύπωμα από το πράσινο γυάλινο τασάκι παραμένει εκεί
.. στη μέση του ξύλινου τραπεζιού

Στο πατρικό σπίτι
Δίπλα στα σκονισμένα βιβλία της βιβλιοθήκης
(επιλεκτικά) μαζί με τη γιαγιά
προστίθονται σταδιακά και άλλα άτομα
3 σχεδόν εκατοστά η απόστασή τους

Αυτοί που μένουν και ιδρώνουν ακόμα
Φοβούνται για τη θέση τους στη βιβλιοθήκη δίπλα στη γιαγιά

και οι πιο κυνικοί διαλέγουν την κορνίζα τους.

na sou pw

to krasi diatireitai sto psugeio?
i xalaei se 2-3 meres
ksereis



kalytera to krasi na pinetai kateftheian
alla me ton katallhlo fello diathreitai


gi auto de stamatas sto ena potiri k pineis olo to mpoukali?


+to xwnw + sto kwlaraki su meta
+su aresei
+thes na piw + allo krasi
gia na sto xwsw + sthn allh gamioliki trypa su
+allo + allo + allo
aftia routhounia stomata

gamhmenh



porous dermatos
na xunetai panw stin kleitorida k na tsouzei ligo



afto tha ginei
afto tha kanume

etsi prepei na ginei
ki etsi tha ginei

Τωρα που δεν μπορω να αρθρωσω λεξη πανω σου,
Που το πρωινο βγαζει τη χολη + την τρελα του ψες,
Τωρα ειναι που θελω να σε μυρισω + υστερα να κλεισω τα στοιχεια σου
Σ’ενα μπουκαλι με αυστηρο φελλο.
Καθως περνα η μερα + ολα θα παρουν τον δρομο της Τεταρτης
Θα σου τηλεφωνησω να παμε για καφε.

Akoyw to sleep (is for everyone) apo sad,
Τα λαθη που εγιναν, οι κινησεις προγραμματισμενες ηλικιακα, κοψιμο μαλλιων, χαμογελα συγκεκριμενων εκατοστων αναλογα με τα χρονια που περασαν, τα χρονια που θα ερθουν. Σαν σκοινι πιασμενο γυρω απτα 27 μου χρονια, οι κομποι του μαγευουν την υπαρξη μου, την πραγματωση της υλης. Οι κομποι λενε εδω εισαι, οι κομποι τραχείς, ετοιμοι να χαιδεψουν την πιεση για 3 λεπτα περιπου. Τοσο νομιζω θα διαρκεσει. Οχι παραπανω,. 3 λεπτα με ολα τα διαδικαστικα.
Θα σταματησω για λιγο, να διαβασω τους στιχους, να νιωσω χαρμολυπη. Για τι? Για ποιον? Την δικλειδα ασφαλειας? Τα αντισωματα? Τα ευχαριστω ολα αυτα η αυτο. κατα τ’αλλα όμως πεθαινω να πω μια στιγμη στον εαυτο μου ποσο εγωκεντρικο καθικι ειναι + να το εννοω ομως + να τον αφησω να λυπαται η να χαιρεται τον γαμιολη τον εγωισταρο. Μπασταρδε.
Εχω στο χερι μου τη μυρωδια σου..
Ακουω τα γελια σου απο ψες.
Ακουω το χαστουκι μου.
Ηλιθιες χειρονομιες.
Συγγνωμη που ηθελα να δηλωσω την παρουσια μου στο συμπαν.
Κατα τ’αλλα νομιζω πως θα ζησεις απ΄το χαστουκι. Τα μαγουλα σου θα τ’αντεξουν =)
Κοιμασαι υπνο βαθυ
Κοιμασαι στα σεντονια ξενων
Δεν σε νοιαζει
Αυτοι οι ξενοι καποια μερα θα γινουν το αλοθι της ζωης σου. Ειναι η ομορφια της στιγμης, ενα νευμα της.. + συ το κοιτας στιγμιαια + το ανακατευεις την αλλη μερα στο φλυτζανι του καφε.
Πολλα τραγουδια απο την νταρκ σκηνη περνανε στιγμιαια οντισιον για τον ------ και φυσικα ναι εν μερει θα εισχωρουσαν στην διαδικασια του θανατου μου. Η την ωρα που θα πεθαινω, λιγες ωρες πριν , λιγες μετα, την ωρα του χριστανισμου, την ωρα της συνειδητοποιησης για αυτους που μενουν. Δηλαδη για εσας, ναι εσας.
Ας καπνισω 1 τσιγαρο. Λιγο πριν πεθανω. ( =) )(ειμαι σιγουρη πως δεν καταλαβες το αστειο αλλα χαμογελας)
Will your skin and mine flake away like rust
If we in pure sin as natural lovers touch
Your skin and mine sister in crime

Your love and mine like a flower in a vase of alkaline
My control deserts me in this paradise
Your love and mine, no courtroom no crime
Your skin and mine, sister through time

Το χανγκοβερ μου θυμιζει 7 αγγελους που στρογγυλοκαθονται σε ξενη βεραντα σερβιρουν το τσαι τους και ξεπουπουλιαζονται αργα αργα, σταδιακα. Αργες οι μεταθανατιες ωρες. Ισως υστερικες οι δικες μας. Των εν-ζωων εννοω.
Αν παντως ηταν γραμμενες σε 1 ντοκυμαντερ ισως να αγχωνε και να εθλιβε αρκετα τον θεατη. Αυτα για τις ωρες του χανγκοβερ που βλεπουν καποιοι + εγω που δεν ειμαι βεβαια καθολου τυχερη γιαυτη μου τη διαυγεια.

Δεν ήταν 1 απαισιόδοξο γιαουρτοέπος..

13:13
η νέα ώρα για γρήγορο ξεκοίλιασμα
13:13
είναι η ώρα που μου φέρνεις το φαγητό μασημένο.
δεν σε ευχαριστώ γι'αυτό.
12:13 ζητώ να δω το πρόσωπο σου στη κάμερα.
έχω πάθει αυτή την εξάρτηση.. όλα τα μακρινά να θέλω, να κοίτω + να μην αγγίζω..
σαν αγάλματα να έχω τους ανθρώπους
και κάθε σκ μάζι με το σπίτι + αυτούς να ξεσκονίζω..
εσύ όμως μώρο μου δεν έχεις μεγάλες διαστάσεις.. κόπο δεν μου κάνεις καθόλου..
15,5 ίντσες όλο σου το κορμί μαζί με το κεφάλι,
σε δευτερόλεπτα τελειώνω το καθάρισμα + μετά θέλω + άλλο + άλλο + άλλο..
μόνο η σύνδεση να μη κοπεί + χαθεί η σύνδεση μας.
Για σένα άλλαξα πακέτο σύνδεσης πιο δυνατό, πιο γρήγορο
η ένταση του έρωτα μας θα αυξήθει
θα πάρει φωτιά το γεμάτο ιστούς κρεβάτι μας.
μόνο η σύνδεση να μη