Σκεφτόμουν το ανήλικο κορίτσι
στη πίσω αυλή διστακτικά να κοιτάζει,
κρύβεται από ανθρώπου μάτι
έχει άγνοια για το τι θέλει να κάνει,
μα.. θέλει πολύ + το σώμα της την αναγκάζει.
Ξέρει πως είναι κακό
+ η μητέρα της συνέχεια της φωνάζει + την χτυπά στα όμορφα ροδαλά της χεράκια.
Σκέφτομαι το ανήλικο κορίτσι..
Το σώμα μου αντιδρά
Ξέρω πως είναι κακό.
Έτσι λένε..
Σας ορκίζομαι μόνο να κοιτάζω θέλω + η φαντασία μου θα κάνει όλη τη δουλειά. Αναγκαστικά η φαντασία μου εξεγειρεται.
Άλλωστε δεν εχω άλλη επιλογή, ούτε αντοχές έχω να πηγαίνω σε δημόσια πάρκα, ή σε δημοτικά σχολεία.
Τα ορφανοτροφεία βέβαια είναι μια καλή επιλογή, υπάρχουν περισσότερες πιθανότητες να πάρω 1 φιλί + να δώσω 1 χάδι στο τροφαντό μαγουλάκι του.
Αλλά.. δυστυχώς τα ορφανοτροφεία είναι μακρυά. Μακρυά από μένα + τόσο κοντά.. Να πάρει!
Το κορίτσι κάθεται στην αυλή, εκεί, κάτω από το δέντρο σε ένα στενό των εξαρχείων..
διστακτικά βάζει το χεράκι της για να χαιδέψει την αγνή της ήβη.
+γω με μία ήβη κοντά στο στόμα για να δροσίζομαι.
Ο απαγορευμένος αυνανισμός.
Θα θέλα να πάω να της φιλήσω το χεράκι + να της πω "ευχαριστώ".
Το σπέρμα του χριστιανού ηθικολόγου προπάππου μου θα αλοίφει το μυαλό πολλών γενεών, θα καταπιέζει, φοβίζει, βασανίζει, ενοχοποιεί.
Γι' αυτό, ας μπούμε όλοι στις ντουλάπες
για να χύσουμε με μια κατα-πληκτική μαλακία.