Ο βυθός μου μαύρος με ανταύγιες από μετάξι,
μετάξι στο χρώμα του πάγου.
Ο βυθός μου έχει πυρετό
νιώθει την γαλήνη της μοναξιάς + σιγοκαίγεται.
Ο βυθός μου δεν έχει ζωντανούς οργανισμούς μέσα του
δεν έχει περίεργους συνδιασμούς χρωμάτων,
ούτε κίνηση που μαστιγώνει
δεν έχει εκρήξεις συναισθημάτων,
ούτε φαντεζί εικόνες.
Ο βυθός μου είναι σε πλήρη ακινησία,
μοιάζει σαν πίνακας με λάδι σε μουσαμά,
ξεχασμένος σε 1 πατάρι γεμάτο μνήμες.
Στην αποβάθρα στέκεσαι
ζεις για 1 όνειρο ολόψυχα
+ στις νότες του φεγγαριού ουρλιάζεις..
Μακάρι να αποθανατίσω τον πνιγμό μου
για να σου δείξω πόσο κοντά σου ήθελα να είμαι,
+ πόσο ανίσχυρη τελικά βρέθηκα.